اگر تا به حال وقت خود را در اطراف یک ماشین تراش سنتی صرف کرده باشید، چه به عنوان یک ماشینکار، چه سرگرمی یا شخصی که با ساخت فلز کار میکند، میدانید که این ماشینها بسیار فراتر از ابزارهای فلزی بزرگ هستند. آنها قابل اعتماد، مستحکم هستند و می توانند همه چیز را از پیچ و مهره های کوچک گرفته تا قطعات صنعتی بزرگ شکل دهند. اما برای اینکه یک ماشین تراش سنتی به خوبی کار کند، یکی از عوامل نادیده گرفته شده (و حیاتی) انتخاب روان کننده مناسب است. بسیاری از مردم هر روغنی که در مغازهشان نشسته است را میگیرند، سیلی میزنند و فقط به راههای چسبنده، چرخ دندههای فرسوده یا حتی ماشینی میرسند که در اواسط کار خراب میشود. به عنوان فردی که دهه ها را صرف تهیه ماشین تراش سنتی (از جمله مدل هایی مانند ما) کرده استماشین تراش بزرگ،دستگاه تراش 7 فوتی،ماشین تراش موازی،ماشین تراش فوق العاده سنگین، وماشین تراش فلزی سنگینمن به طور مستقیم دیده ام که چگونه یک روان کننده اشتباه می تواند طول عمر دستگاه را سال ها کوتاه کند. به همین دلیل است که میخواهم مشخص کنم که ماشین تراش سنتی شما به چه نوع روانکنندهای نیاز دارد و چرا اهمیت دارد.
ابتدا، بیایید با یک تازهسازی سریع در مورد نحوه کار یک ماشین تراش سنتی شروع کنیم، زیرا مستقیماً به روانکنندهای که نیاز دارد بستگی دارد. یک ماشین تراش استاندارد دارای چندین بخش متحرک کلیدی است: دوک (که قطعه کار را نگه می دارد و می چرخاند)، جعبه دنده (که سرعت دوک را کنترل می کند)، پیچ سرب و میله تغذیه (که کالسکه را حرکت می دهد) و راه ها (سطوح صافی که کالسکه روی آن می لغزد). هر یک از این قطعات تحت شرایط متفاوتی کار می کنند - برخی از آنها فشار بالایی دارند، برخی دیگر دارای حرکت لغزشی ثابت هستند و برخی در معرض تراشه های فلزی، مایع خنک کننده و گرد و غبار مغازه هستند. روانکاری یک اندازه آن را در اینجا قطع نمی کند. برای مثال، اگر از روغن نازک و سبکی در مسیرهای تراش خود استفاده کنید، تحت فشار سنگین کالسکه ای که روی آن حرکت می کند، فشرده می شود و منجر به اصطکاک فلز روی فلز و ایجاد امتیاز می شود. از طرف دیگر، یک گریس ضخیم و سنگین در دوک ممکن است باعث کشش غیر ضروری شود و برش های صاف و دقیق را سخت تر کند.
بیایید از طریق هر جزء و روان کننده ای که برای آن بهترین است، از راه ها شروع کنیم. راهها جایی است که کالسکه و سرسره متقاطع به جلو و عقب حرکت میکنند، و این اغلب اولین جایی است که میبینم ماشینکارها اشتباه میکنند. برای راهها، روانکنندهای میخواهید که کمی ضخیمتر از روغن دوک باشد، اما همچنان به اندازهای لیز باشد که به کالسکه اجازه سر خوردن داشته باشد. اکثر تولید کنندگان ماشین تراش سنتی روشی را برای روغن توصیه می کنند - این نوع خاصی از روان کننده است که برای سطوح کشویی طراحی شده است. روغنهای Way چیزی به نام افزودنیهای «ضد جوش» دارند که از چسبیدن فلز به راههای تحت بارهای سنگین جلوگیری میکنند، بهعلاوه «اصلاحکنندههای اصطکاک» که حرکت را بدون توجه به وزنی که کالسکه حمل میکند، صاف نگه میدارند. برای ماشینهای تراش علاقهمند کوچکتر، یک روغن با ویسکوزیته متوسط (مانند ISO 68) عالی کار میکند، اما برای مدلهای صنعتی بزرگتر مانند ماماشین تراش فوق العاده سنگین، شما باید یک روغن غلیظ تر (ISO 150) برای کنترل فشار اضافی قطعات کار بزرگ بخواهید. من مشتریانی داشته ام که به من گفته اند برای صرفه جویی در هزینه از روغن موتور استفاده کرده اند، اما در عرض چند ماه متوجه شدند که کالسکه چسبیده است و مجبور شدند راه ها را بتراشند و دوباره روغن کاری کنند تا حرکت اولیه را انجام دهند. روغن آنقدرها گران نیست و دقیقاً برای این کار ساخته شده است - چرا از آن صرف نظر کنید؟
بعد، دوک نخ ریسی. اسپیندل قطعهای است که قطعه کار شما را نگه میدارد و آن را میچرخاند، بنابراین به روانکنندهای نیاز دارد که حرارت و اصطکاک را در سرعتهای بالا کاهش دهد. روغن اسپیندل با روغن معمولی متفاوت است - نازک تر است، با ویسکوزیته ثابت که با دما تغییر چندانی نمی کند. هنگامی که یک دوک با سرعت 1000 دور در دقیقه یا بیشتر می چرخد، حتی کوچکترین اصطکاک می تواند گرمای زیادی ایجاد کند که به سرعت یاتاقان ها را فرسوده می کند. روغنهای اسپیندل دارای افزودنیهای ضد کف نیز هستند، زیرا حبابهای هوا در روغن میتواند به بلبرینگهای دقیق آسیب برساند. برای اکثر ماشین های تراش سنتی، روغن دوک با ISO 32 یا ISO 46 ایده آل است. اگر از ماشین سنگین تری استفاده می کنید، مانند ماماشین تراش فلزی سنگینکه با فولاد ضخیم کار می کند، ممکن است برای تحمل بار روی یاتاقان ها به روغن اسپیندل کمی ضخیم تر (ISO 68) نیاز داشته باشید. یک اشتباه رایج در اینجا این است که استفاده از روغن دنده در روغن دنده دوک بسیار ضخیم است و باعث داغ شدن دوک می شود و منجر به خرابی زودرس یاتاقان می شود. من دیده ام که دوک ها در یک سال خراب شده اند، زیرا شخصی به جای روغن دوک از روغن دنده استفاده کرده است. روانکاری مناسب دوک می تواند باعث شود که همان دوک ها 10 سال یا بیشتر دوام بیاورند.
سپس گیربکس است. گیربکس جایی است که تمامی دنده هایی که سرعت اسپیندل را کنترل می کنند قرار دارند و این قسمت تحت فشار بالا کار می کند. روان کننده گیربکس ها روغن دنده نامیده می شود و ضخیم تر از روغن راه یا دوک است. روغن دنده دارای افزودنیهای فشار شدید (EP) است که یک لایه محافظ بین دندانههای دنده تشکیل میدهد و از خرد شدن یا فرسودگی آنها در هنگام بارگذاری سنگین جلوگیری میکند. برای اکثر ماشین های تراش سنتی، روغن دنده ای با ویسکوزیته SAE 140 به خوبی کار می کند، اما اگر در سردخانه (در دمای کمتر از 50 درجه فارنهایت) کار می کنید، ممکن است SAE 90 را برای راه اندازی آسان تر دستگاه بخواهید. گیربکس معمولاً یک واحد مهر و موم شده است، اما همچنان مهم است که سطح روغن را به طور منظم بررسی کنید - روغن بسیار کم است، و دنده ها با هم آسیاب می شوند. بیش از حد، و باعث گرمای بیش از حد می شود. من همیشه به مشتریان توصیه می کنم که توصیه های سازنده را برای مدل ماشین تراش خاص خود دنبال کننددستگاه تراش 7 فوتیبه عنوان مثال، روغن گیربکس نوع خاصی است که برای کار با ضریب دنده ماشین طراحی شده است، بنابراین فقط روغن دنده را در آن نریزید.
حالا در مورد پیچ سرب و میله تغذیه چطور؟ اینها قطعاتی هستند که کالسکه را حرکت می دهند و می توان آنها را یا در معرض دید (روی ماشین های تراش سنتی قدیمی) یا محصور کرد. برای پیچ های سربی اکسپوز، یک روان کننده سبک و چسبناک می خواهید که براده های فلزی را از بین نبرد. بسیاری از ماشینکاران در اینجا از گریس مبتنی بر گرافیت یا روانکنندههای تخصصی سربی استفاده میکنند. گرافیت عالی است زیرا لیز است و به سرعت خشک نمی شود، حتی اگر دستگاه برای مدت طولانی بماند. اگر پیچ سرب شما محصور است، می توانید از روغن راه یا روغن دنده سبک استفاده کنید، زیرا از زباله محافظت می شود. یک هشدار: از روغن زیاد روی پیچ سربی استفاده نکنید زیرا گریس اضافی باعث جذب کثیفی و براده می شود که می تواند رزوه ها را خراش دهد و باعث حرکت ناهموار شود. من ماشینهای تراش را دیدهام که در آنها پیچ سربی باید دوباره ساخته میشد، زیرا کسی آن را بیش از حد چرب کرده بود و نخها را با زباله پر میکرد. یک کت نازک تمام چیزی است که نیاز دارید.
صبر کنید، روغن کاری عمومی مغازه در مقابل چه چیزی مخصوص تراش سنتی است؟ بسیاری از مردم فکر می کنند "هر روغنی کار می کند"، اما ماشین های تراش سنتی ابزار دقیقی هستند، نه چمن زنی. روغن ماشین چمن زنی (روغن موتور) برای موتورهای احتراق داخلی طراحی شده است که در دماها و بارهای متفاوت از ماشین تراش کار می کنند. روغن موتور در شرایط لغزشی راه های تراش می تواند سریعتر شکسته شود و منجر به حرکت چسبناک شود. و یاتاقانهای دوکی در ماشینهای تراش بسیار دقیقتر از یاتاقانهای موتور هستند، بنابراین به روانکنندهای نیاز دارند که باقیماندهای برجای نگذارد. اگر از روغن موتور در ماشین تراش خود استفاده می کنید، بعد از چند ماه متوجه خواهید شد که راه ها لثه می کنند و باید آنها را بیشتر تمیز کنید. از سوی دیگر، روغن Way به گونهای طراحی شده است که در برابر لغزش مقاومت کند و برای مدت طولانیتری لغزنده بماند، حتی زمانی که در معرض خنککننده و برادههای فلزی قرار میگیرد.
یکی دیگر از عواملی که باید در نظر گرفته شود تعمیر و نگهداری است. انتخاب روان کننده مناسب تنها نیمی از کار است - شما نیز باید آن را حفظ کنید. هر چند وقت یکبار باید ماشین تراش سنتی خود را روغن کاری کنید؟ برای راه ها و حمل، توصیه می کنم قبل از هر استفاده روغن کاری کنید، به خصوص اگر روی کار سنگینی مانند تراشکاری فلز ضخیم کار می کنید. برای اسپیندل، سطح روغن را هر ماه چک کنید و هر 6 ماه یکبار آن را تعویض کنید (اگر از دستگاه زیاد استفاده می کنید بیشتر). گیربکس باید هر 3 ماه یکبار چک شود و روغن هر سال تعویض شود. و فراموش نکنید که راه ها را قبل از افزودن براده های فلزی جدید روغن تمیز کنید و گرد و غبار مخلوط شده با روغن قدیمی می تواند مانند کاغذ سنباده عمل کند و راه ها را سریعتر از بین ببرد. من همیشه به مشتریان میگویم که یک پارچه بدون پرز (نه حوله مغازه که الیاف میگذارد) و یک برس کوچک برای تمیز کردن راهها قبل از روغن کاری در دسترس داشته باشند.
اجازه دهید به برخی از افسانههای رایجی که در طول سالها از ماشینکارها میشنوم اشاره کنم. یک افسانه این است که گریس برای همه قسمت ها بهتر از روغن است. اما گریس غلیظ است و می تواند گرما را در قطعات دقیقی مانند یاتاقان های دوکی نگه دارد. گریس برای برخی از قطعات خوب است - مانند پیچ سربی در ماشین های تراش کوچکتر سرگرمی - اما برای راه ها و دوک ها، روغن بهتر است زیرا جریان می یابد و بهتر خنک می شود. افسانه دیگر این است که روان کننده های مصنوعی فقط برای ماشین های با کارایی بالا هستند. روغنهای مصنوعی و دوک در واقع برای ماشینهای تراش سنتی عالی هستند، زیرا در دماهای شدید (چه سرد و چه گرم) دوام بیشتری دارند و در برابر شکستگی مقاومت میکنند. اگر مغازهای دارید که در زمستان بسیار سرد میشود، یک روغن دوک مصنوعی وقتی یک روغن معمولی غلیظ میشود، دوک شما را روان نگه میدارد.


حالا چرا این برای طول عمر ماشین تراش شما اهمیت دارد؟ بیایید یک تجزیه و تحلیل سریع هزینه و فایده انجام دهیم. یک روش خوب نفت حدود 20 دلار در هر گالن قیمت دارد و یک روغن اسپیندل حدود 15 دلار در هر گالن است. اگر از روان کننده مناسب استفاده کنید، راه های شما 10 سال یا بیشتر و یاتاقان های دوک شما 8 تا 10 سال دوام خواهند داشت. اگر از روان کننده نامناسبی استفاده می کنید، ممکن است مجبور شوید راه ها را طی 2 تا 3 سال (که می تواند هزاران دلار هزینه داشته باشد) یا یاتاقان های دوک را در یک سال (حتی بیشتر) تعویض کنید. من مشتری را دیده ام که روی آنها از روغن موتور استفاده کرده استماشین تراش فلزی سنگینو در نهایت به روشهای امتیازدهی شدهای رسیدند که باید ماشینکاری میشدند، که برای آنها 1500 دلار برای قطعات و کار هزینه داشت. اگر آنها 50 دلار را در راه درست نفت و 30 دلار را برای روغن دوک خرج می کردند، از این هزینه کاملاً اجتناب می کردند.
در پایان روز، ماشین تراش سنتی شما یک سرمایه گذاری است که برای پروژه های بزرگ و کوچک به آن تکیه می کنید. چه یک سرگرمی با یک ماشین تراش کوچک در گاراژ خود باشید یا یک حرفه ای که چندین مدل صنعتی را اجرا می کند، انتخاب روان کننده مناسب یکی از ساده ترین و موثرترین راه ها برای محافظت از سرمایه گذاری است. اینجا گوشه ها را کوتاه نکنید. روغن موتور را رها کنید، روغن، روغن اسپیندل و روغن دنده ماشین خود را به روش صحیح بگیرید و به برنامه تعمیر و نگهداری منظم پایبند باشید.
اگر مطمئن نیستید که کدام روان کننده برای مدل خاص تراش سنتی شما مناسب است، یا اگر به دنبال ارتقای دستگاه خود هستید (مانند ماماشین تراش بزرگیاماشین تراش موازی)، با خیال راحت با تیم ما تماس بگیرید. ما چندین دهه است که ماشین های تراش سنتی را عرضه می کنیم و دقیقاً می دانیم که برای هر مدل در خط تولید ما چه چیزی کار می کند. ما میتوانیم به شما کمک کنیم تا برنامه روغنکاری مناسب را پیدا کنید، محصولاتی را توصیه کنیم، یا به هر سؤالی که در مورد کارکردن ماشین تراش خود دارید پاسخ دهید.
مراجع
- کتابچه راهنمای ماشین آلات، ویرایش سی و یکم. مطبوعات صنعتی، 2020.
- انجمن مهندسین مکانیک آمریکا (ASME) B11.07، الزامات ایمنی برای ماشین ابزار، 2019.
- راهنمای فنی بلبرینگ SKF: روانکاری دوک های ماشین ابزار، 2021.
- راهنمای انجمن روانکارهای فلزکاری (MLA) برای روغن های راه برای ماشین ابزار، 2022.
- کتابچه راهنمای ماشین ساز سنتی، ویرایش پنجم. Popular Tools Press، 2018.

